تغذیه در سال دوم

در سال دوم زندگي ، كودكان ياد مي گيرند كه به طور مستقل غذا بخورند و الگوي غذايي در اين دوران شكل مي گيرد. بعد از سال اول تولد ميزان رشد و اشتهاي كودك كاهش مي يابد.

مقدار غذايي كه كودكان در سال دوم مي خورند ممكن است در هر وعده غذايي نيز متفاوت باشد. همچنين ممكن است مواد غذايي كه براي خوردن انتخاب مي كنند تنوع كمتري داشته باشد. در اين گروه سني ، نگراني والدين از وضعيت رشد كودك به دليل تغيير در اشتهاي كودك يكي از مهم ترين مشكلاتي است كه توسط والدين بيان مي شود. با توجه به اين كه پايش رشد كودكان بيانگر وضعيت تغذيه آنان مي باشد ، بديهي است با تعيين وزن و قد كودك در مراكز خدمات جامع سلامت و تعيين روند رشد كودك مي توان به والدين اطمينان داد كه كودك آنان در صورت رشد مطلوب ، مشكلي نداشته و نبايد نگران بي اشتهائي كودك باشند.

نکات مهم در مورد تغذیه با شیر مادر برای کودك 1-2سال
تغذيه منظم با شيرمادر در سال دوم زندگي همچنان يك ضرورت است چرا كه :
– يك منبع خوب تامين پروتئين براي كودك است. حدود يك سوم انرژي مورد نياز روزانه او را تامين مي كند.

– به تداوم رشد مناسب كودك كمك مي كند و مواد ايمني بخش موجود در آن براي محافظت كودك در برابر عفونت ها موثر است.

– نيازهاي عاطفي و رواني شيرخوار را تامين نموده و در تكامل ذهني و جسمي او نقش به سزائي دارد.

– در مواقع ابتلاي كودك به بيماري و به دنبال آن بي اشتهايي، يك منبع مهم تامين كننده انرژي براي كودك است

چراكه اغلب كودكان در زمان بي اشتهايي ناشي از بيماري، فقط به شيرمادر تمايل دارند.

– در صورت ابتلا به اسهال و استفراغ، هيچ چيز به اندازه شيرمادر براي شيرخوار قابل تحمل نيست.
توصیه های تغذیه ای برای کودك 1تا 2سال

– هر چقدر شيرخوار ميخواهد با شير مادر تغذيه شود.

– بر خلاف سال اول زندگي، در كودكان 1تا 2ساله تغذيه با شيرمادر بهتر است نيم تا 1ساعت پس از صرف غذاي كودك انجام شود و در حقيقت تغذيه از سفره خانوار بر تغذيه با شير مادر اولويت دارد.

– تنوع غذايي ، استفاده از تمام گروه هاي اصلي غذايي و انتخاب مواد غذايي داراي ارزش تغذيه اي مناسب در برنامه غذايي كودك در نظر گرفته شود.

– در اين دوره تنوع در برنامه غذايي كودك كم مي گردد زيرا كودك در برابر مواد غذايي جديد بسيار مقاومت نشان مي دهد و تنها مواد غذايي اندكي را انتخاب مي كند كه مورد علاقه اش مي باشد. بنابراين ضروري است كه غذاهاي جديد به دفعات ( 8-10بار ) به كودك معرفي شود و اگر بعد از 10بار كودك نپذيرفت، مادر مي تواند نتيجه گيري كند كه كودك آن را دوست نداشته است

– از غذاهاي متنوع خانواده شامل پنج گروه اصلي غذايي( نان و غلات، شيرو لبنيات، گوشت، حبوبات، تخم مرغ و مغزدانه ها ، سبزي ها و ميوه ها) به كودك داده شود.

– از سبزي هاي برگ سبز تيره و نارنجي و ميوه هاي زرد و نارنجي( جعفري ، گشنيز، هويج، كدو حلوايي ، انبه، زردآلو و مركبات ) كه منابع غذايي ويتامينَ Aو Cهستند به كودك داده شود.

– در هر وعده به اندازه 3 /4تا يك ليوان غذا به شيرخوار داده شود:. ( يك ليوان =240سي سي ) با توجه به اين كه يك قاشق غذاخوري سرصاف انواع برنج پخته 15گرم و يك قاشق غذاخوري سر پر انواع برنج پخنه 20گرم است ، يك ليوان معادل 16قاشق غذاخوري سر صاف انواع برنج پخته و يا 12قاشق غذاخوري سرپر انواع برنج پخته است.

– هر روز 3تا 4وعده غذا به كودك داده شود.

– هر روز 1 -2بار ميان وعده در بين غذاهاي اصلي به كودك داده شود.

-ميان وعده را بايد 1,5تا 2ساعت قبل از وعده اصلي به كودك داد.   –

– ميان وعده غذايي از بين گروههاي اصلي غذايي انتخاب شود.

به عنوان ميانوعده در برنامه غذايي كودك 1تا 2ساله تنقلات بي ارزش نظير غلات حجيم شده، شكلات، چيپس، آب ميوه هاي تجاري و نظاير آنها جايگاهي نداشته به جاي آن از ميان وعده هاي مغذي نظير انواع ميوه ها ، سبزي ها ، شير پاستوريزه ، ماست، نان، پنير كم نمك و خرما استفاده شود.

– از دادن انواع نوشيدني هاي شيرين به دليل افزايش خطر اضافه وزن و چاقي ، پوسيدگي دندان و كاهش دريافت مواد مغذي تا حد امكان خودداري شود.

– در برنامه غذايي كودك فقط از ماست پاستوريزه ساده استفاده شده و از مصرف انواع ماست ميوه هاي صنعتي خودداري شود. در صورت تهيه ماست ميوه خانگي فقط ميوه به ماست اضافه شده و از اضافه كردن شكر به ماست

ميوه خودداري شود.

– از دادن آدامس ، آب نبات ، تكه هاي بزرگ سيب، آجيل، ذرت، كشمش، هويج خام، كرفس، انگور و گيلاس به دليل احتمال خفگي به كودك خودداري شود. (از مغزها مي توان به صورت پودر شده براي مقوي كردن غذاها استفاده نمود.)

– تخم مرغ كاملا پخته شده به كودك داده شود و از دادن تخم مرغ خام يا خوب پخته نشده خودداري شود.

– از دادن شير و لبنيات غير پاستوريزه خودداري شود.

– آب ميوه طبيعي را مي توان به ميزان 120تا 180سي سي در روز به كودك داد.

– غذای مصرفی باید دارای 8/0 الي 1كيلوكالري انرژي در هر گرم باشد. در صورتيكه غذاهاي داده شده رقيق و حاوي مواد مغذي كمتري باشد، كودك بايد در هر وعده يك ليوان كامل دريافت نمايد.

– از نمك يد دار تصفيه شده در پخت غذا استفاده شود.

– اگر برنج به صورت كته يا كاملا نرم شده نيست آن را با پشت قاشق و كمي آب خورش بايد نرم و له نمود.

– اگر كودك شير مادر نمي خورد روزانه 1تا 2وعده غذايي اضافه به او داده شود .

– اگر كودك به ماده غذايي آلرژي دارد ، بايد از برنامه غذايي كودك حذف و جايگزين مناسب قرار گيرد.

– غلاتي كه كودك قدرت جويدن آن ها را دارد مانند برنج به صورت كته هاي مختلف مخلوط با سبزي ها، حبوبات وگوشت هاي نرم به او داده شود.

– اگر كودك مبتلا به يبوست است در تهيه سوپ او، علاوه بر سبزي ها (سيب زميني، هويج، كدو، فلفل سبز، سبزي هاي برگي و ..). از برگه هلو، زردآلو و آلو به مقدار كم استفاده شود.

– به كودك كمك شود خودش غذا بخورد و اطمينان حاصل گردد كه فقط آب خورش و آب گوشت را نخورد.

– قبل از اين كه فلفل، ادويه و يا چاشني هاي تند به غذاي اضافه شود، غذاي او برداشته شود.

– در هنگام دادن گوشت، مرغ يا ماهي به كودك ، آن را تكه تكه كرده و استخوان ها و تيغ هاي آن گرفته شود.

– مايعات هميشه با فنجان يا ليوان به او داده شود.

– از بشقاب ، قاشق و چنگال نشكن استفاده شود.

– ظرف غذاي كودك مجزا باشد. نكات بهداشتي در مراحل آماده سازي ، تهيه و طبخ غذا رعايت شود.

– غذا خوردن كودك همراه با حواس پرت كردن، تشويق و تنبيه نباشد. در هنگام غذاخوردن كودك، تلويزيون   خاموش باشد. به زور به كودك غذا داده نشود.

– مصرف مكمل هاي ويتامين هاي Aو Dيا مولتي ويتامين و قطره آهن در سال دوم نيز بايد بر اساس دستور عمل تداوم داشته باشد. ( اين مطلب كه قطره آهن موجب سياهي دندان مي شود نبايد مانع مصرف آن شود، بلكه بايد قطره آهن را با قاشق چايخوري در عقب دهان ريخت و پس از آن به كودك آب داد و با پارچه اي تميز روي دندان هاي او را نيز تميز نمود). – نوشيدني هاي شيرين مانند آب ميوه صنعتي يكي از عوامل خطر اضافه وزن و چاقي در كودكان هستند. در ضمن ، با توجه به اين كه اصولا نوشيدني هاي شيرين به جاي شير مصرف مي شوندموجب كاهش دريافت مواد مغذي ضروري مانند كلسيم مي شوند.)

1 نظر برای “تغذیه در سال دوم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.